ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΙ ΘΡΟΝΟΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ «Ο Κύριος μένει ο ίδιος αιώνια. Ετοίμασε τον θρόνο της κρίσης του, και θα κρίνει την οικουμένη με δικαιοσύνη, θα κρίνει τους λαούς με ευθύτητα. Ο Κύριος έγινε καταφύγιο του φτωχού, βοηθός την κατάλληλη στιγμή στις θλίψεις. Και θα ελπίζουν σε σένα όσοι σε γνώρισαν, γιατί εσύ δεν εγκατέλειψες ποτέ εκείνους που σε ζητούν με πόθο». (Ψαλμ.9, 8-11) Ο βασιλικός θρόνος του Χριστού, ο θρόνος της Κρίσης είναι ο Σταυρός, το «Σημείο του Υιού του Ανθρώπου» που προπορεύεται κατά την Δευτέρα Παρουσία. Οι άνθρωποι θα κριθούν σύμφωνα με το Σταυρό και την Αγάπη που σταυρώθηκε πάνω του. Πόσο ωραία εικόνα είναι η «Ετοιμασία του Θρόνου», που Θρόνος και Σταυρός ταυτίζονται, επί του βασιλικού Θρόνου κάθεται ο Σταυρός ως Κριτής. (Η Ετοιμασία του Θρόνου και ο χορός των Αποστόλων, τέλη 5ου αρχές 6ου αιώνα, Αρειανό Βαπτιστήριο, Ραβέννα)  

ΑΓ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΠΑΛΑΜΑΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΙΚΉ ΚΟΥΡΑ Στις περισσότερες εικόνες του ο άγιος και ομολογητής του 14ου αιώνα εικονίζεται με στρογγυλή μοναχική κουρά στο κεφάλι, την αναφερόμενη στις πηγές ως "παπαλήθρα". Η απόκαρση όλων των μαλλιών κατά την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ήταν μέθοδος εξευτελισμού. Από εκεί πηγάζουν οι φράσεις "κουρεμένο γίδι" ή κουρόγιδο ή κορόιδο. Κατά την μοναχική λοιπόν αφιέρωση λένε τα αρχαία ευχολόγια εν όσω στιχολογείται ο 118ος ψαλμός (" Μακάριοι οι άμωμοι εν οδώ...) ο Ηγούμενος οδηγεί τον νέο μοναχό στο Ναρθηκα " ένθα γίνεται η απόκαρσις". Η αφαίρεση των μαλλιών ήταν δείγμα αφιέρωσης αλλά και βοηθούσε να ξεχωρίζει ο αφιερωμένος στο Θεό από τους λαϊκούς. Η συνήθεια αυτή κρατάει ως το τέλος της Αυτοκρατορίας όπως δείχνει η εικόνα του Αγ. Γρηγορίου. Την περίοδο της Τουρκοκρατίας αλλάζει αντίθετα, με το να αφήνουν οι μοναχοί μακρυά μαλλιά. Στην φώτο τοιχογραφία σύγχρονη του Αγ. Παλαμά (14ος αι.) από τους Αγίους Τρεις της Καστοριάς. Επιγ...

  ΛΑΒΑΡΟ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΡΩΜΑΪΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ Γιατί ο Μητροπολίτης Παλαιών Πατρών λέγεται ότι ύψωσε το λάβαρο της Επανάστασης στην Πελοπόννησο; το ίδιο έκανε κ ο Ηγούμενος της Μονής Εσφιγμένου στην Επανάσταση της Μακεδονίας με τον Εμμανουήλ Παππά. Τί αντιπροσώπευε και γιατί χρειαζόταν ένα λάβαρο για να ξεκινήσει μια Επανάσταση; Οι Έλληνες ως υπήκοοι της πάλαι ποτέ Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ήξεραν ότι τα στρατιωτικά σώματα που ξεκινούσαν για πόλεμο είχαν μπροστά τους ένα σύμβολο, στην αρχή τον Ρωμαϊκό αετό και τα vexilla , μετά το Χριστόγραμμα του Κωνσταντίνου με τα labara των λεγεώνων, κ τέλος τον Σταυρό, τις αμφιπρόσωπες εικόνες και τα λάβαρα με τους Αγίους κ τα σύμβολα των ταγμάτων. Το λάβαρο πήγαινε μπροστά κ δήλωνε το όνομα της στρατιωτικής ομάδας και τον ουράνιο προστάτη της. Στην περίπτωση του 1821 το όνομα των Χριστιανών μαχητών εναντίον των Οθωμανών και την Θεοτόκο - προστάτιδα της Πόλης και της Αυτοκρατορίας που ήθελαν να ξαναφτιάξουν. Η σημαία με το Σταυρό αντικαθισ...

ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ «Όντως ο Επίσκοπος Προκόπιος, ον ο Γερμανός (εννοεί τον Μητροπολίτη Παλαιών Πατρών) απέστειλε προς το μέρος της Ήλιδος…,ανεπέτασεν ήδη το λάβαρον επί των τεμενών (εννοεί ναών) του Γαστουνίου και προσεκάλεσε τους κατοίκους της Ήλιδος προς υπεράσπισιν της πατρίδος. Εδίσταζον εκείνοι…ο ιεράρχης ίνα διασκεδάσει τας αβεβαιότητας αυτών ηπείλησεν ότι θα θέση πυρ εν τη πόλει, αναγγέλων τοις ιερεύσι ν’ αποσυρθώσι μετά των ιερών εικόνων και των αχράντων μυστηρίων εις τους απορώγας βράχους του Ωλένου. Αι διαταγαί αυτού εξετελέσθησαν, ο λαός ακολουθεί τα βήματα των ποιμένων αυτού ψαλλόντων τον ύμνον των μαχών «αναστήτω ο Θεός και διασκορπισθήσονται οι εχθροί ημών». Ο Επίσκοπος κρατών την δάδα διατρέχει τα χωρία της κοιλάδος, εις την φωνήν αυτού οι χωρικοί σπεύδουσι να καύσωσι τας καλύβας αυτών. «Ο Θεός των εκδικήσεων ελάλησεν» «δέον να χωρισθεί ο καθαρός σπόρος εκ του αχύρου». Οι Έλληνες θα έχωσι του λοιπού ως κατοικίας τα πεδία και μία σκηνή θα ήναι η κατοικία των π...

 ΠΕΠΛΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ Επειδή μια κυρία από την ενορία με ρώτησε γιατί βάζουμε υφάσματα γύρω από την εικόνα της Παναγίας απάντησα ως εξης: Συνηθίζεται από την βυζαντινη εποχή η απόδοση τιμών σε εικόνες της Θεοτόκου. Μάλιστα οι τιμές φτάνουν τις ίδιες με της Αυτοκράτειρας. Επί παραδείγματι η ομπρέλα που βλέπουμε στις λιτανείες στο Άγιον Όρος πάνω από θεομητορικές εικόνες, που την λένε "ουρανία", είναι αυτή που είχε δικαίωμα μόνο η βασίλισσα να κρατάει. Έχουμε λοιπόν παράδοση που διατηρείται ως σήμερα για υφάσματα  "πέπλα", "βήλα" και "ποδέες" κάτω κ γύρω από τις εικόνες της Θεοτόκου, ίσως επειδή η Κωνσταντινούπολη ήταν υπό την προστασία της.Παρατηρήστε την εικόνα της Θεοτόκου "Οδηγητρίας" από την Αναστήλωση των εικόνων, 14ος αιώνας, σήμερα στο Βρετανικό μουσείο.

ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΣΤΗΛΩΣΗ Την πρώτη Κυριακή των Νηστειών εορτάζεται ο θρίαμβος της Ορθοδοξίας ή αναστήλωση των εικόνων. Οι λέξεις θρίαμβος και αναστήλωση προέρχονται από την Αυτοκρατορική συνήθεια να εισερχεται ο θριαμβευτής Αυτοκράτορας στην πόλη περνώντας κάτω από μια αψίδα που στήνεται σε ανάμνηση της νίκης του και να γράφεται το όνομα και το κατόρθωμα του σε στήλη. Έτσι και η Εκκλησία ως βασίλισσα θριαμβεύει έναντι της Εικονομαχίας και οι άγιες εικόνες αναστηλώνονται στους πεσσούς του Ιερού Βήματος. Στην φωτογραφία η στήλη από πορφυρίτη λίθο που είχε άλλοτε στην κορυφή της το άγαλμα του Κωνσταντίνου Α', κεντρικό σημείο στην Πόλη του, 4ος αιώνας. Οι Τούρκοι σήμερα την λένε Çemberlitaş, καμμένη κολώνα.  

ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ Η Θεοτόκος με τον Άγιο Θεόδωρο, ψηφιδωτό στον Ι. Ναό του Αγ Δημητρίου Πολιούχου, Θεσσαλονίκη, 7ος αιώνας. Πριν τον 10ο αιώνα εμφανίζεται στην τέχνη μόνο ένας Άγιος Θεόδωρος. Αυτό κάνει τους ερευνητές να πιστεύουν ότι ίσως πρόκειται για ένα πρόσωπο που στα Ευχάιτα, τον τόπο γέννησης του εορτάζεται ως Τήρων (νεοσύλλεκτος) και στην Ηράκλεια ως Στρατηλάτης, τελευταίο βαθμό που έφτασε στον Ρωμαϊκό στρατό. Όλα αυτά βέβαια είναι ενδιαφέρουσες μεν υποθέσεις, αλλά χωρίς απόδειξη.  

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ Στο αρχαίο Κοντάκιο του Ευαγγελισμού που σήμερα ονομάζουμε "Χαιρετισμούς της Θεοτόκου" η Παναγία παρομοιάζεται με κλήμα ενός αμάραντου βλαστού, σαν κτήμα καρπού αχάλαστου, ως αυτή που καλλιεργεί τον φιλάνθρωπο γεωργό, αυτή που φυτρώνει τον φυτουργό της ζωής μας.  Το περιβόλι που βλαστάνει την ευφορία των οικτιρμών, το γεμάτο τραπέζι με αφθονία ιλασμών. Η Παναγία ξαναλουλουδίζει το λιβάδι της τρυφής. Είναι ήδη Ανοιξη και οι κάτοικοι της Πόλης ετοιμάζουν τα χωράφια και τους κήπους για φύτεμα, κλαδεύουν τα αμπέλια. Όλες αυτές οι καθημερινές ασχολίες της Κωνσταντινούπολης του 5ου αιώνα αποτυπώνονται στο ωραίο ποίημα που διαβάσαμε απόψε στους Ναούς. Η καθημερινή ζωή πλέκεται γύρω από την Εκκλησία. Στην φωτογραφία η σφραγίδα του Πατριάρχη Ιωάννη Ξιφιλίνου (11ος αιώνας) με την Θεοτόκο ένθρονο και την επιγραφή Θ(ΕΟΤΟ)ΚΕ ΒΟΗΘΕΙ ΤΩ ΣΩ ΔΟΥΛΩ.  

ΕΝΑΣ ΜΟΝΟΜΑΧΟΣ ΤΗΣ ΝΗΣΤΕΙΑΣ Ο Απόστολος Παύλος περιγράφει σε επιστολή του προς τους χριστιανούς της Εφέσου πώς πρέπει να ετοιμάζεται ο χριστιανός για την πάλη με τις ενάντιες αόρατες δυνάμεις (Εφες.στ΄,10-17). Από εκεί παίρνει παράδειγμα ο υμνωδός και παρουσιάζει τον χριστιανό σαν αθλητή που από αύριο, Καθαρά Δευτέρα, μπαίνει στο στάδιο και αγωνίζεται. «Τὸ στάδιον τῶν ἀρετῶν ἠνέῳκται, οἱ βουλόμενοι ἀθλῆσαι εἰσέλθετε, ἀναζωσάμενοι τὸν καλὸν τῆς Νηστείας ἀγῶνα· οἱ γὰρ νομίμως ἀθλοῦντες, δικαίως στεφανοῦνται, καὶ ἀναλαβόντες τὴν πανοπλίαν τοῦ Σταυροῦ, τῷ ἐχθρῷ ἀντιμαχησώμεθα, ὡς τεῖχος ἄρρηκτον κατέχοντες τὴν Πίστιν, καὶ ὡς θώρακα τὴν προσευχήν, καὶ περικεφαλαίαν τὴν ἐλεημοσύνην, ἀντὶ μαχαίρας τὴν νηστείαν, ἥτις ἐκτέμνει ἀπὸ καρδίας πᾶσαν κακίαν. Ὁ ποιῶν ταῦτα, τὸν ἀληθινὸν κομίζεται στέφανον, παρὰ τοῦ Παμβασιλέως Χριστοῦ, ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς Κρίσεως». Το στάδιο άνοιξε, όσοι μπουν χρειάζονται ζώνη, πανοπλία, ασπίδα (τείχος), θώρακα, περικεφαλαία και σπαθί. Πρέπει να παλαίψουν σύμφωνα με τους ...

Εισήγηση στο 5ο Διεθνές Επιστημονικό Εργαστήριο της Αγιορειτικής Εστίας 28/11/2020    Αρχιμ. Εφραίμ Γκιβίσης - Αδημοσίευτη εικόνα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ «Ψυχοπομπού» του Εμμανουήλ Τζάνε από την Μονή Εσφιγμένου Μπορείτε να την παρακολουθήσετε παντώντας  ΕΔΩ  

ΝΗΣΤΙΣΙΜΑ ΦΑΓΗΤΑ Επειδή πολλοί άνθρωποι στενοχωρούνται με την επιλογή των φαγητών στην περίοδο της νηστείας, παραθέτω έναν ενδεικτικό κατάλογο φαγητών που φτιάξαμε και μαγειρεύουμε στην Μονή μας στο Άγιον Όρος. Εκεί οι πατέρες κρατούν τις τρεις πρώτες μέρες απόλυτη νηστεία από φαγητό και νερό και την τρίτη μέρα μετά την πρώτη Προηγιασμένη Λειτουργία τρώνε «χοσάφι», κομπόστα χλιαρή από ξερά φρούτα. Κατόπιν όλη η εβδομάδα είναι αλάδωτη και τρώνε λάδι μόνο τα Σαββατοκύριακα. Όμως αυτό δεν είναι κανόνας για όλους. Η νηστεία κανονίζεται με την αντοχή του ανθρώπου και τις περιστάσεις. Σημασία έχει να θυσιάσει κανείς λίγο από την προσωπική του ευχαρίστηση και κανονικότητα με διάκριση και ευλογία. ΛΑΔΕΡΑ Αγκινάρες α λα πολίτα Αγκινάρες με αρακά Αγκινάρες με κουκιά Αρακάς κοκκινιστός Γαρίδες κοκκινιστές σάλτσα μέ πιλάφι Γαρίδες τηγανητές Γαριδοπίλαφο Γαριδόσουπα Γεμιστά Γεμιστά κολοκυθάκια Γίγαντες Γιουβέτσι φούρνου Ιμάμ μπαϊλντί Καλαμαράκια κουτιού με κοφτό μακα...

ΟΙ ΣΑΡΑΝΤΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΤΗΣ LEGIO XII FULMINATA Οι άγιοι Σαράντα Μάρτυρες της Σεβάστειας ανήκαν στην 12 η Ρωμαϊκή Λεγεώνα, την επονομαζόμενη Φουλμινάτα (του κεραυνού). Είχαν στις ασπίδες τους το σύμβολο του Δία, την δέσμη με τους κεραυνούς. Η Δωδέκατη Λεγεώνα είχε ένδοξη ιστορία. Βοήθησε τον Ιούλιο Καίσαρα να νικήσει τον Πομπήιο στα Φάρσαλα το 48 π.Χ. και τον Μάρκο Αντώνιο εναντίον των Πάρθων. Κατέστειλε την Ιουδαϊκή επανάσταση των Ζηλωτών του 66 μ.Χ., όπου όμως έπεσε σε ενέδρα και έχασε τον χρυσό Αετό της. Δραστηριοποιήθηκε στην Ανατολή, από το σημερινό Αζερμπαϊτζάν μέχρι την Μεσοποταμία, φυλάσσοντας τα ανατολικά σύνορα της Αυτοκρατορίας. Οι ένδοξες νίκες της την προσέδωσαν και επιπλέον ονόματα όπως Victrix (νικηφόρα), Antiqua (αρχαία) κ.α. Θεωρείται ότι είναι από τις πρώτες Λεγεώνες που ασπάσθηκε τον Χριστιανισμό. Έδρα της ήταν συνήθως η πόλη Μελιτινή (σήμερα στην Τουρκία με το όνομα Μαλάτεια), πολύ κοντά στην Σεβάστεια, όπου μαρτύρησαν 40 μέλη της επί Έπαρχου Αγρικόλα, στον διωγμό ...

ΗΜΈΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ Το πιο εντυπωσιακό γυναικείο πρόσωπο μετά την Παναγία είναι για μένα η πλούσια Μαρία από τα Μάγδαλα. Ωραία τύπισσα! Στην εποχή που οι γυναίκες θεωρούνταν αντικείμενα κατοχής του άνδρα, αυτή ταξίδεψε όλη τη Μεσόγειο και έφτασε ως τη Ρώμη, όπου μπροστά στον Αυτοκράτορα κατήγγειλε νομικά και πέτυχε την δίκη και καταδίκη του Έπαρχου της Ιουδαίας, Πόντιου Πιλάτου για την άδικη και παράνομη απόφαση να σταυρωθεί ο Χριστός. Στην ανατολική παράδοση, την δική μας, δεν ήταν πόρνη αλλά αρχόντισσα, ούτε πολλά λόγια, ούτε κόκκινα πορνικά ρούχα των Δονών της Δύσης και ξεπλεκα μαλλιά. Ήταν Απόστολος χωρίς "χρίσμα" , χωρίς χειροτονία θα λέγαμε σήμερα. Όχι μόνο πάλεψε για την πίστη της Αγάπης αλλά και διεκδίκησε δικαιοσύνη σ ένα κόσμο πολύ χειρότερο από τον δικό μας. Αξιοθαύμαστη!  Στην φωτογραφία η Μελίνα Μερκούρη, που σαν προχτές εκοιμήθη, υποδύεται την (πρώτη φορά ξανθιά στην ιστορία του κινηματογράφου) Μαρία την Μαγδαληνή.  

Ο ΑΙΩΝΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΚΑΙ ΚΡΙΤΗΣ  "Τότε ἐρεῖ ὁ βασιλεὺς τοῖς ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ· δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου" (Ματθ. 25,34). Βασιλιάς ο Ερχόμενος Χριστός στην Δευτέρα Παρουσία και ως βασιλιάς διαφεντεύει τη Βασιλεία του, την χαρίζει σε όποιον θέλει. Γι αυτό κ ο αρχαίος καλλιτέχνης του 6ου αιώνα τον παρουσίασε να φορά την Βασιλική πορφύρα. Δύο άγγελοι του παραστεκουν σαν βυζαντινοί πρωτοσπαθάριοι. Τα τρία εκ δεξιών πρόβατα είναι ολολευκα ενώ τα τρία εξ αριστερών κατσικάκια (χωρίς κέρατα) έχουν μαύρες κηλίδες στο τρίχωμα. Ιουστινιάνειο ψηφιδωτό, San Apollinare Nuovo, Ravenna, 6ος αιώνας.  

ΠΕΡΙ ΑΝΑΓΚΑΙΩΝ (?) ΕΝΔΥΜΑΤΩΝ Η DRESS CODE. Ο άγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέει "τα δημοσίως γενόμενα, δημοσίως και κρίνονται", με άλλα λόγια ο,τι γίνεται σε δημόσια θέα δεν είναι κουτσομπολιό να το κρίνεις. Όταν ήμουν νεότερος θυμάμαι τον χτες αποθανόντα Σέρβο Μητροπολίτη Αθανάσιο Γιέφτιτς που γνώρισα στο Άγιον Όρος. Ήρθε σ ένα Μοναστήρι για μία Πανήγυρη κ φόραγε σαγιονάρες χωρίς κάλτσες, κ ξεκουμπωτο γιακά. Πολύ τον αγάπησα! Λειτουργούσε με μια απλή άσπρη στολή και αντί για μίτρα φόραγε μια πάνινη σκούφια με κάτι κεντηματάκια. Επειδή κ ο γράφων γυρνάει με κάτι πέδιλα, χωρίς μανικετόκουμπα κ πουκάμισα κ συνήθως ξεκούμπωτος, (όπως με ξέρουν οι αγαπητοί ενορίτες μου) , ταυτίστηκα! Μια φορά μάλιστα ο Μητροπολίτης μου κάτι πήγε να μ πει κ το ξανασκεφτηκε: "Ε καλά, παιδάκι μου, εσύ είσαι και ζωγράφος", (σαν να έλεγε εσύ είσαι και θεοπάλαβος)! 😄  Με τις σημερινές δημοσιεύσεις για τα παπούτσια της ΠτΔ κ. Σακελαροπούλου σκέφτομαι: τελικά, οι θεσμοί χρειάζονται πλέον λίγο ...

 ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΚΑΙ ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ Από τις αρχαίες εορτές των μηνών Ελαφηβολιώνα και Ανθεστηριώνα (Φεβρουάριος - Μάρτιος περίπου) μαθαίνουμε ότι οι πρόγονοι μας εόρταζαν μαζί με τον θεό Διόνυσο και τη μνήμη των Κεκοιμημένων. Κατά την εορτή των Μεγάλων Διονυσίων του μήνα Ελαφηβολιώνα μετέφεραν με εύθυμη πομπή το ξόανο του θεού από την εξοχή στην πόλη στολισμένο με λουλούδια, ακριβώς όπως γίνεται σήμερα με το άρμα του βασιλιά Καρνάβαλου. Άνδρες και παιδιά τραγουδούσαν διθυράμβους και γυναίκες μετέφεραν κάνιστρα με άνθη και σκεύη για τις θυσίες. Κατά την εορτή των Ελαφηβολιών της θεάς Αρτέμιδας έτρωγαν γλυκίσματα από αλεύρι μέλι και σουσάμι (ίσως έμοιαζαν με τον σημερινό χαλβά). Την πρώτη μέρα της γιορτής των Ανθεστηρίων άνοιγαν το νέο κρασί. Την δεύτερη μέρα την έλεγαν "χόες", την τρίτη μέρα την έλεγαν "χύτροι" και έτρωγαν βραστή πανσπερμία. Στο Άγιον Όρος και γενικά στη βόρειο Ελλάδα συνηθιζουν μέχρι σήμερα να τρώνε "χοσάφι" την τρίτη μέρα της ...

 Ο ΠΑΠΑ ΝΙΚΟΛΑΣ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΜΝΗΣΙΑΣ Ένας απλός παπάς έφερε τον Παράδεισο στα Αθηναϊκά σαλόνια, στα φτωχικά σπιτάκια και στα εκκλησάκια της Πλάκας. Η μακαριστή κυρία Ζωή, μια Αθηναία αρχόντισσα, μας έλεγε ότι ο άγιος Νικόλαος έκανε τη γιαγιά της μοναχή κ κάθε Σάββατο ερχόταν να την δει. Σε κάθε επίσκεψη του ο πατέρας της κας Ζωής του έβαζε στο χέρι ένα φάκελο με πολλά χρήματα, γιατί ήταν καλοστεκούμενη οικογένεια, είχαν ποτοποιείο στην οδό Αθηνάς. Μετά από πολλά χρόνια σκέφτηκε ο άνθρωπος "μωρέ τόσα λεφτά δίνω του παπα Νικόλα κάθε Σάββατο. Τί τα κάνει άραγε; θα τον ακολουθήσω να δω". Τον πήρε στο κατόπιν λοιπόν και έκπληκτος είδε πως στον πρώτο ζητιάνο που συνάντησε, έβγαλε από την τσέπη του τον φάκελο κ τον έδωσε ολόκληρο, χωρίς καν να τον ανοίξει να δει πόσα χρήματα έχει μέσα! (Ο αγ. Νικόλαος ο Πλανάς, έργο μου στον Ι. Ν. Αγ. Παντελεήμονος που λειτουργούσε ο άγιος).

"Η αλληγορία της Άνοιξης" Ένας πίνακας που τον ξεκίνησα εδώ κ αρκετές άνοιξες και ποιος ξέρει ποιά άνοιξη θα τελειώσει; Προς το παρόν στολίζει ωραία τον τοίχο στο σαλόνι κ πάει κ με τα ριχτάρια! 😄  

ΠΕΡΙ ΥΠΑΚΟΗΣ Επειδή ο νέος άγιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης, που εορτάστηκε σήμερα για πρώτη φορά, συνεχώς μιλούσε για την υπακοή, είναι καλό να θυμηθούμε μερικά πράγματα. Άλλη η υπακοή των μοναχών και άλλη των λαϊκών αδελφών. Άλλο πνευματικόης και άλλο Γέροντας. Ο Γέροντας του μοναχού μπορεί να μην είναι καν ιερέας. Ο μοναχός αποφασίζει να αφήσει το θέλημά του. Ο άνθρωπος που ζει στον κόσμο δεν μπορεί να το κάνει αυτό ολοκληρωτικά, όπως ο μοναχός. Μπορεί να θυσιάζει όμως το θέλημα του ένεκα της αγάπης, όπως ο μοναχός. Ο αγ. Εφραίμ έλεγε ότι υπακοή για τον μοναχό είναι να πάω να κοινωνήσω, να ανοίξω το στόμα μου κ την ώρα που μπαίνει η λαβίδα στα χείλη μου να με φωνάξει ο Γέροντας κ γω να γυρίσω να τον δω κ να πω: "ευλογησον, τί θέλετε Γέροντα;" Δεν είναι όμως δυνατόν να αξιώνει κανείς τέτοια υπακοή από τους λαϊκούς αδελφούς. Δεν δεσμεύονται όπως οι μοναχοί. Γι' αυτό θέλει προσοχή κ από τους πνευματικούς κ από τους λαϊκούς αδελφούς, θέλει διάκριση. Υπάρχουν επίσης περιπτώσε...