ΠΕΡΙ ΥΠΑΚΟΗΣ
Επειδή ο νέος άγιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης, που εορτάστηκε σήμερα για πρώτη φορά, συνεχώς μιλούσε για την υπακοή, είναι καλό να θυμηθούμε μερικά πράγματα. Άλλη η υπακοή των μοναχών και άλλη των λαϊκών αδελφών. Άλλο πνευματικόης και άλλο Γέροντας. Ο Γέροντας του μοναχού μπορεί να μην είναι καν ιερέας. Ο μοναχός αποφασίζει να αφήσει το θέλημά του. Ο άνθρωπος που ζει στον κόσμο δεν μπορεί να το κάνει αυτό ολοκληρωτικά, όπως ο μοναχός. Μπορεί να θυσιάζει όμως το θέλημα του ένεκα της αγάπης, όπως ο μοναχός. Ο αγ. Εφραίμ έλεγε ότι υπακοή για τον μοναχό είναι να πάω να κοινωνήσω, να ανοίξω το στόμα μου κ την ώρα που μπαίνει η λαβίδα στα χείλη μου να με φωνάξει ο Γέροντας κ γω να γυρίσω να τον δω κ να πω: "ευλογησον, τί θέλετε Γέροντα;" Δεν είναι όμως δυνατόν να αξιώνει κανείς τέτοια υπακοή από τους λαϊκούς αδελφούς. Δεν δεσμεύονται όπως οι μοναχοί. Γι' αυτό θέλει προσοχή κ από τους πνευματικούς κ από τους λαϊκούς αδελφούς, θέλει διάκριση. Υπάρχουν επίσης περιπτώσεις μοναχών που δεν τήρησαν τις υποσχέσεις περί υπακοής κ όμως, όχι μόνο σώθηκαν, αλλά είναι και Άγιοι. Ο αγ. Νικόδημος ο Αγιορείτης γύρισε πολλά Μοναστήρια κ Κελλιά στο Αγ. Ορος. Ο αγ. Γεράσιμος της Κεφαλλονιάς γύρισε σχεδόν όλα τα Πατριαρχεία.
Ο αγ. Διονύσιος του Ολυμπου λένε ότι έφυγε κρυφά νύχτα από το Μεγ. Μετέωρο δένοντας σεντόνια. Όμως ο Θεός αλλιώς κρίνει.
Ο πνευματικός λοιπόν είναι συνοδοιπόρος και συμπαραστάτης, δεν είναι Ηγούμενος. Αν κάποιος κληρικός βγάζει απωθημένα επειδή ίσως ήθελε κάποτε να γίνει μοναχός και δεν έγινε, αυτό δημιουργεί μεγάλα προβλήματα. Όμοια προβλήματα δημιουργούνται κ από τον λαϊκό αδελφό που ίσως ήθελε να γίνει μοναχος κ δεν έγινε και τελικά δεν είναι ούτε έγγαμος σωστός ούτε μοναχός. Δεν ζούμε με το "αν", ζούμε με το "τώρα".
Να δουλεψουμε με ότι έχουμε στα χέρια μας. Κ ο Θεός είναι άξιος να μας χαρίσει την Βασιλεία του μαζί με τους Μάρτυρες κ με τους Οσίους Του.

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου