ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ

Τα βασικά γυναικεία ενδύματα την εποχή της Μητέρας του Χριστού ήταν περίπου όμοια με τα ανδρικά. Φορούσαν πάνω από το εσώρουχο έναν χιτώνα, (κετονέθ στα εβραϊκά, ακουστικά μοιάζει με την ελληνική λέξη -χιτών-). Πάνω από το χιτώνα φορούσαν οι μεν άνδρες το ιμάτιο (σιμλά), ενώ οι γυναίκες ένα μακρύτερο ύφασμα, το μαφόριο, (μιτπαχάθ ή τιχέλ). Το μαφόριο ήταν ένα είδος πολύτιμου πέπλου που φοριόταν σαν σάλι γύρω από το κεφάλι και τους ώμους. Για να κάνουν τις καθημερινές εργασίες το έβγαζαν και έδεναν τον χιτώνα με τη ζώνη ώστε να μπορούν να τον σηκώσουν και να μην τους σέρνεται στο έδαφος. Η ζώνη ήταν δερμάτινη, υφασμάτινη ή τρίχινη. Η παράδοση αναφέρει ότι η Παναγία ύφανε μόνη της τα ενδύματά της και η ζώνη της ήταν από τρίχες καμήλας. Η απλή ενδυμασία της Ιουδαίας γυναίκας διατηρήθηκε ίδια για πολλούς αιώνες, όπως φαίνεται στην α΄φωτογραφία (Εβραία κόρη στην Βηρυτό του 19 ου αιώνα). Στις άλλες δύο φωτογραφίες του 1880 διακρίνονται τα ενδύματα και ο ιδιαίτερος τρόπος μεταφοράς της σ...

Στον αρχαίο ελληνικό μύθο ο Ορφέας, γιος του θεού Απόλλωνα (ή κατά άλλους του Θράκα βασιλιά Αίαγρου), φτάνει μέχρι τον Κάτω Κόσμο – Άδη ζητώντας να σώσει την αγαπημένη του Ευρυδίκη. Ένα πολύ συνηθισμένο επεισόδιο από τον μύθο του θρυλικού μουσικού είναι η σκηνή που με την λύρα του μαγεύει τα ζώα γύρω του. Αυτή η σκηνή απεικονίστηκε πολύ στα μωσαϊκά πατώματα που κοσμούσαν τις Ελληνικές και Ρωμαϊκές βίλλες. Ήταν μια πολύ καλή ευκαιρία για τους χριστιανούς να υιοθετήσουν την απεικόνιση. Ο Χριστός, Υιός του παμβασιλέως Θεού, σαν άλλος Ορφέας κατεβαίνει στον Κάτω Κόσμο – Άδη για να σώσει και ζωοποιήσει την αγαπημένη του Ψυχή, την ανθρώπινη ψυχή. Από την υπέροχη μουσική του Ορφέα μαγεύονται τα ζώα γύρω του, όπως οι χριστιανοί θεωρούσαν ότι μαγεύονταν οι έχοντες ζωώδη βίο από τα υπέροχα λόγια του χριστιανικού κηρύγματος. Δίπλα στην Ορφική σκηνή, συνήθως εικονίζονταν και σκηνές κυνηγιού ( venatio ). Και αυτές οι σκηνές απέκτησαν χριστιανικό χαρακτήρα αφού πάμπολλοι χριστιανοί καταδικάστηκαν ...

  Στις δημόσιες αυτοκρατορικές τελετές της αρχαιότητας πάντοτε προηγούνταν στις δημόσιες πομπές η αυτοκρατορική εικόνα, ενώ το πρόσωπο που την μετέφερε ονομαζόταν σεβαστοφόρος , θεοσεβαστολόγος ή θεοσεβαστοφάντης. Η εικόνα του αυτοκράτορα, ζωγραφισμένη σε δέρμα, καρφωμένη σε στρογγυλό ξύλινο δίσκο ( imago clipeata στα λατινικά), ανάγλυφη σκαλισμένη σε πέτρα ή ολόγλυφη σαν αδριάντας απολάμβανε την ίδια τιμή με το πρόσωπο του Αυτοκράτορα, σαν να ήταν ο ίδιος παρών. Γι’ αυτό και όταν σε μια τοπική επανάσταση οι Αντιοχειανοί του 4 ου αιώνα κατέστρεψαν τους αδριάντες του Θεοδοσίου του Α΄ καταδικάστηκαν σε θάνατο με φρικτά βασανιστήρια, από τα οποία μόλις μπόρεσε να τους σώσει ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος. Η Αυτοκρατορική μορφή ζωγραφιζόταν στα στρατιωτικά λάβαρα και προηγούνταν στους πολέμους αλλά και στους θριάμβους. Έτσι μόνο μπορούμε να κατανοήσουμε την χαρά και το καύχημα των Ρωμαίων όταν βρήκαν την «Σινδόνη» ή «Ιερό Μανδήλιο» με το αποτυπωμένο πρόσωπο του Χριστού και την μετέφ...