ΑΡΧΑΙΑ ΜΕΛΗ ΣΕ ΝΑΟΥΣ
Η θεώρηση των ιερών ήταν διαφορετική στους προγόνους μας απ' ότι είναι σε μας σήμερα. Ιερός ήταν ο ΤΟΠΟΣ και ΟΧΙ το κτήριο. Γι’ αυτό και ο Περικλής γκρέμισε και ξανάφτιαξε μαρμάρινο τον μισοκαμμένο Παρθενώνα από τους Πέρσες. Αν ζούσαμε εμείς τότε θα διατηρούσαμε ένα ξύλινο δοκό και θα "μπολιάζαμε" το υπόλοιπο κλπ. Το ίδιο γινόταν και στην συνέχεια κατά την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Τα υλικά δεν πετιόνταν όπως σήμερα αλλά ανακυκλώνονταν. Ήταν πολύ δύσκολο να μεταφερθούν αλλού, μόνο εργάτες υπήρχαν, ενώ σήμερα έχουμε μηχανήματα. Κάθε μέλος (spolia) που ξαναχρησιμοποιήθηκε κάπου, συνέχισε να υπάρχει. Επί παραδείγματι, στην Μονή Μεγίστης Λαύρας στον Άθωνα κάποια εποχή έβγαλαν το μαρμάρινο τέμπλο του 10ου αιώνα και έφτιαξαν καινούργιο ξύλινο κ μετά πάλι νέο μαρμάρινο. Τα spolia χρησιμοποιήθηκαν σαν ταφόπλακες και σαν θωράκια στην εξωτερική Φιάλη του νερού. Φυσικά δεν υπήρχε θέμα "βανδαλισμού", όπως νομίζουμε σήμερα. Έτσι σκέφτονταν.
Στην φωτογραφία ο μικρός Ναός του Αγ. Ελευθερίου-Παναγίας Γοργοεπηκόου πλάι στην Μητρόπολη Αθηνών, χτισμένος από τον λόγιο Επίσκοπο Αθηνών Μιχαήλ Χωνιάτη τον 13ο αιώνα με πλήθος αρχαίων μελών.

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου