Ο Γρηγόριος από την Ναζιανζό του Πόντου, ο μετέπειτα γνωστός
ως Θεολόγος, έγινε Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως κατόπιν πίεσης του
Αυτοκράτορα Θεοδόσιου του Α΄, που ήθελε να ξεκαθαρίσει την πρωτεύουσα από τους
Αρειανούς. Με την πρώτη ευκαιρία, μια διαμάχη κατά την Β΄ Οικουμενική Σύνοδο, ο
Γρηγόριος παραιτήθηκε και ξαναγύρισε στην πατρίδα του, στην αγαπημένη του
ησυχία των σπηλαίων. Ένας ευαίσθητος άνθρωπος, ένας ποιητής, ένας ερωτευμένος
με το πρόσωπο του Χριστού, δεν άντεχε τα διλήμματα της εξουσίας. Αρχιεπίσκοπος
Κωνσταντινουπόλεως ή ασκητής; Δυνατός ή αφανής; Ρήτορας σε δικαστήριο ή κήρυκας
του Λόγου του Θεού;
Στο θαυμάσιο αυτοκρατορικό χειρόγραφο (879-883) που βρίσκεται σήμερα στην Εθνική Βιβλιοθήκη του Παρισιού με τους Λόγους του Γρηγορίου εικονίζεται η Β΄ Οικουμενική Σύνοδος με προκαθήμενο τον Λόγο του Θεού -το Ευαγγέλιο. Στα δεξιά ο Αυτοκράτορας Θεοδόσιος με τον πορφυρό μανδύα και πλάι του ο Γρηγόριος με το πράσινο φελόνιο, μ ένα ονειροπόλο βλέμμα που κοιτάει αλλού....

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου