ΥΠΑΠΑΝΤΗ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ
Το έτος 534 εξ αιτίας φοβερής λοιμώδους ασθένειας που έπεσε στην Κωνσταντινούπολη ο Αυτοκράτορας Ιουστινιανός μεταφέρει την εορτή της Υπαπαντής από τις 14 στις 2 Φεβρουαρίου. Ο Ρωμανός ο Μελωδός τότε συνθέτει προς υμνολογική χρήση το Κοντάκιο της Εορτής αρχίζοντας με το (σήμερα ευρισκόμενο ως κάθισμα) «Χορός αγγελικός, εκπληττέσθω το θαύμα...» και με τρίτο Προοίμιο το (σημερινό Κοντάκιο) «Ο μήτραν παρθενικήν...». Εκεί μιλάει για την σωτηρία του λαού από την ασθένεια «...προφθάσας και νυν, έσωσας ημάς, Χριστέ ο Θεός...» αλλά κεκαλυμμένα και του Αυτοκράτορα από την Στάση του Νίκα «αλλ΄ ειρήνευσον εν πολέμοις το πολίτευμα, και κραταίωσον βασιλείς, ους ηγάπησας...» εννοώντας το βασιλικό ζεύγος, Ιουστινιανό και Θεοδώρα.
Στην φωτογραφία μια από τις αρχαιότερες απεικονίσεις της Υπαπαντής η τοιχογραφία αποδίδεται σε ζωγράφο από την Ανατολή που γνωρίζει την Ελληνική παράδοση. Χρονολογείται κατά την Ιουστινιάνειο περίοδο (γύρω στο 6ο-7ο αιώνα).
Castelseprio, Lombardia, Italia.

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου