Η ΖΩΝΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
Στην Μονή της Θεοτόκου των Χαλκοπρατείων, δίπλα στην Μεγάλη
Εκκλησία, την Αγία Σοφία, φυλασσόταν κατά την περίοδο της Αυτοκρατορίας η Ζώνη
της Θεοτόκου, φτιαγμένη από τρίχες καμήλας. Στο άλλο μεγάλο Θεομητορικό
προσκύνημα της Πόλης, στην Μονή των Βλαχερνών, φυλασσόταν το Μαφόριο της
Μητέρας του Θεού. Πάντοτε μεγαλύτερη αίγλη και επίδραση στους κατοίκους της
Πόλης είχε η Μονή των Βλαχερνών και οι εορτές της, ειδικά η αγρυπνία κάθε Παρασκευή
βράδυ καθ’ όλον τον χρόνο. Η Ζώνη της Θεοτόκου «επισκιαζόταν» πάντοτε από το
Μαφόριο, την Σκέπη Της.
Στα 1141 εμφανίζεται σ ένα προάστειο της Φλωρεντίας, το
Πράτο, μια ακόμη Ζώνη της Θεοτόκου (la sacra cintola), παρμένη και αυτή από τα Ιεροσόλυμα. Δεν πρέπει να είναι
τυχαίο το γεγονός ότι όταν δύο χρόνια μετά (1143) ανεβαίνει στο θρόνο του ο
Αυτοκράτορας Μανουήλ Κομνηνός θεσπίζει την εορτή της Κατάθεσης της Ζώνης των
Χαλκοπρατείων στις 31 Αυγούστου, ενώ πριν δεν εορταζόταν.
Η ζώνη ήταν πάρα πολύ σημαντικό εξάρτημα της αμφίεσης των
ανθρώπων της εποχής, γιατί έδειχνε την κοινωνική τους τάξη. Ειδικά στους
στρατιωτικούς, έδειχνε τον βαθμό τους, λειτουργούσε όπως τα γαλόνια σήμερα.
Θεωρούνταν πολύ ατιμωτική πράξη η αφαίρεση της ζώνης. Σε αρχαίες ψηφιδωτές
παραστάσεις διακρίνει κανείς την ζώνη στις Ρωμαίες δέσποινες, όπως και στην
Θεοτόκο, που μπορεί να ήταν τόσο φαρδιά όσο ένα σημερινό διακονικό οράριο. Η
κατοχή λοιπόν της Θεομητορικής Ζώνης προσέδιδε μεγάλη αίγλη στον ιδιοκτήτη.
Στην φωτογραφία ένα αινιγματικό ψηφιδωτό της ίδιας εποχής, των
Κομνηνών (12ος αι.) από την Ραβένα με την Θεοτόκο να φέρει ερυθρά
λεπτή ζώνη, «διακονικό» διάλιθο οράριο και λευκή φαρδιά ταινία, όλα μαζί, με
αποτέλεσμα να μπερδεύονται οι αρχαιολόγοι και να μην έχει ακόμη βγει άκρη στο
τί είναι το καθένα.

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου