ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΔΙΩΓΜΟΥΣ;
Παρόλο που αναφέρεται στο ρωμαϊκό
έργο «Historia Augusta» (Αυτοκρατορική Ιστορία) ότι ο Αυτοκράτορας Σεπτίμιος
Σεβήρος, αφού νίκησε τους Πάρθους το 198 μ. Χ., έξέδωσε έδικτο (edictum -
διάταγμα) με αυστηρές απαγορευτικές ποινές σε όσους τυχόν μετεστρέφονταν στον
Ιουδαϊσμό ή τον Χριστιανισμό, δεν φαίνεται στις ρωμαϊκές πηγές άλλος επίσημος
διωγμός. Ο κατοπινός ιστορικός Ευσέβιος επίσκοπος Καισαρείας, της εποχής του
Κωνσταντίνου, αναφέρεται σε διωγμούς του Σεβήρου, ενώ ο Τερτυλιανός, σύγχρονος
του Αυτοκράτορα, τον θεωρεί μάλλον φιλικά διακείμενο προς στους χριστιανούς.
Πώς μπορεί να εξηγηθεί λοιπόν το
μαρτύριο του γέροντα ιερέα των χριστιανών, Χαραλάμπη στις 10 Φεβρουαρίου του 202,
στην Μαγνησία της Μικράς Ασίας; Στον Βίο του αναφέρεται ως διώκτης του κάποιος
Λουκιανός, Ανθύπατος της Αντιόχειας επί του Μαιάνδρου, κυρίαρχης πόλης της κοιλάδας
του Μαίανδρου ποταμού της Μαγνησίας. Οι Ανθύπατοι συνήθως είχαν διατελέσει
κάποτε Ύπατοι στην Ρώμη και, αφού ο θεσμός ήταν ετήσιος, μετά τους τιμούσαν με
τον μεγάλης και ημιαυτόνομης εξουσίας τίτλο του Ανθύπατου σε κάποια σημαίνουσα
πόλη της Αυτοκρατορίας. Μπορεί ο Αυτοκράτορας να μην είχε διατάξει επίσημο διωγμό
των χριστιανών αλλά ο οποιοσδήποτε Ανθύπατος να φερόταν σκληρά, σύμφωνα με την αρκετά
ασύδοτη εξουσία που του εξασφάλιζε η Ρώμη.
Στην φωτογραφία το μαρτύριο του
αγίου Χαραλάμπη και της συνοδίας του, Μηνολόγιο Βασιλείου, 10ος
αιώνας, σήμερα στην Βιβλιοθήκη του Βατικανού.
+Ε. Γ.
MARTYRDOMS ONLY DURING PERSECUTIONS?
Although it is mentioned in the Roman book “Historia
Augusta” (Imperial History) that the Emperor Septimius Severus, after defeating
the Parthians in 198 AD, issued an edict (decree) with strict prohibitions on
those who converted to Judaism or Christianity, no other official persecution
appears in Roman sources. The later historian Eusebius, bishop of Caesarea, in
the time of Constantine, refers to persecutions of Severus, while Tertullian, a
contemporary of the Emperor, considers him rather friendly to Christians.
So how can the martyrdom of the elder Christian
priest, Charalambos, on February 10, 202, in Magnesia, Asia Minor, be
explained? In his Vita it is mentioned as his persecutor a man named Lucian, Proconsul
of Antiochia ad Maeandrum, the dominant city of the valley of the river Meander
of Magnesia. The Proconsul had usually once served as Consul in Rome and, since
the institution was annual, they were later honored with the title of Proconsul
of great and semi-autonomous power in a significant city of the Empire. The Emperor
may not have ordered a formal persecution of the Christians, but any Proconsul
would have been cruel, according to the rather unscrupulous power that Rome had
secured for him.
In the photo the martyrdom of Saint Charalambos
and his partners, Menologion of Basil, 10th century, today in the Vatican
Library.
+E. G.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου