ΠΑΠΑΣ ΡΩΜΗΣ ΚΑΙ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ



Η Β΄ Οικουμενική Σύνοδος (381) με τον 3ο κανόνα της δημιούργησε τις κανονικές προϋποθέσεις στον Αρχιεπίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως να μπορεί να προσαρτεί στην δικαιοδοσία του τις όμορες Εκκλησιαστικές περιοχές, όπως π.χ. η Θράκη και η Ασία .

Η Παπική Έδρα, μετά την πολιτική προσάρτηση του ανατολικού Ιλλυρικού στην ανατολική πρωτεύουσα της Αυτοκρατορίας το 395 είδε τα εκκλησιαστικά της όρια να συρρικνώνονται και ήταν φυσικό να αντιδράσει. Σώζονται επιστολές σχετικά με τη διεκδίκηση του Επισκοπικού θρόνου της Θεσσαλονίκης από τα δύο Αποστολικά κέντρα, και βρίσκονται στη συλλογή που είναι γνωστή ως Collectio Thessalonicensis. Στις επιστολές αυτές ο Πάπας της Ρώμης διαμαρτύρεται για την προσφυγή του Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης για κάποιο διοικητικό θέμα στον Αρχιεπίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως και όχι στον Πάπα Ρώμης, ως όφειλε κατά την Δυτική άποψη.

Η Collectio Thessalonicensis είναι σημαντικότατο κείμενο του 5ου αιώνα, πάνω στο οποίο στηρίχθηκαν οι αξιώσεις της Παπικής Έδρας επί του Ανατολικού Ιλλυρικού αλλά και το Παπικό Πρωτείο εν γένει. Γενικά υπάρχει διχογνωμία σχετικά με την εποχή ίδρυσης παπικού Βικαριάτου στη Θεσσαλονίκη. Η διεθνής βιβλιογραφία τοποθετεί την ίδρυση αυτή από τους χρόνους πριν το 417 έως και το 535 . Έχει επίσης υποστηριχθεί ότι ο θρόνος της Θεσσαλονίκης είχε ένα εξαρχικό κύρος και το ασκούσε με Μείζονα Σύνοδο που συγκαλούσε για να διευθετήσει τα του Ιλλυρικού, χωρίς αναγκαστικά να ανήκει πλήρως στον Ρώμης ή τον Κωνσταντινουπόλεως, ή να ενεργεί ως Βικάριός τους, τουλάχιστον μέχρι την Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο.

Η μεγάλη διάσταση διατυπώνεται ξεκάθαρα στην Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο του 451, με την αντίδραση των Επισκόπων στην αποδοχή του «Τόμου» του Πάπα Λέοντα. Ενώ τελικά αναγνώρισαν την ορθοδοξία του «Τόμου», αντέδρασαν στο να συμπεριληφθεί ως Όρος στις αποφάσεις της Συνόδου.

Ο Πάπας Λέων τιμάται ως άγιος (18/2) στην Ανατολή και στην Δύση.

(απόσπ. από την Μεταπτυχιακή εργασία μου στην Βυζαντινή αρχαιολογία)

+Ε. Γ.

---------------------------------------------------------------------

POPE OF ROME AND THESSALONIKI

The Second Ecumenical Council (381) with its 3rd canon created the normal conditions for the Archbishop of Constantinople to be able to take under his jurisdiction the neighboring Ecclesiastical areas, such as e.g. Thrace and Asia.

The Papal See, after the political annexation of the eastern Illyricum to the eastern capital of the Empire in 395 saw its ecclesiastical boundaries shrink and it was natural to react. Letters about the claim of the Episcopal throne of Thessaloniki from the two Apostolic centers are preserved, and are in the collection known as Collectio Thessalonicensis. In these letters, the Pope of Rome protests against the appeal of the Archbishop of Thessaloniki for an administrative issue to the Archbishop of Constantinople and not to the Pope of Rome, as he should have been according to the Western point of view.

The Collectio Thessalonicensis is a very important text of the 5th century, on which the claims of the Papal See on the Eastern Illyrian and the Papal Primacy in general were based. There is generally disagreement about the time of the founding of Papal Vicariate in Thessaloniki. The international literature places this foundation from the years before 417 to 535. It has also been argued that the throne of Thessaloniki had an exarchic prestige and was exercised by a Grand Synod convened to settle the Illyrian, without necessarily belonging entirely to Rome or Constantinople, or acting as their Vicar, at least until Ecumenical Council.

The great problem is clearly stated in the Fourth Ecumenical Council of 451, with the reaction of the Bishops to the acceptance of the "Tomos" of Pope Leo. While they finally recognized the orthodoxy of the "Tomos", they reacted to its inclusion as a part of the decisions of the Synod.

Pope Leo is celebrated as a saint (18/2) in the East and in the West.

(part of my Master Thesis in Byzantine Archeology)

+E. G.

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΟΡΦΕΑΣ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΟΣ / ORPHEUS AND CHRIST

Εικόνα
Στον αρχαίο ελληνικό μύθο ο Ορφέας, γιος του θεού Απόλλωνα (ή κατά άλλους του Θράκα βασιλιά Αίαγρου), φτάνει μέχρι τον Κάτω Κόσμο – Άδη ζητώντας να σώσει την αγαπημένη του Ευρυδίκη. Ένα πολύ συνηθισμένο επεισόδιο από τον μύθο του θρυλικού μουσικού είναι η σκηνή που με την λύρα του μαγεύει τα ζώα γύρω του. Αυτή η σκηνή απεικονίστηκε πολύ στα μωσαϊκά πατώματα που κοσμούσαν τις Ελληνικές και Ρωμαϊκές βίλλες. Ήταν μια πολύ καλή ευκαιρία για τους χριστιανούς να υιοθετήσουν την απεικόνιση. Ο Χριστός, Υιός του παμβασιλέως Θεού, σαν άλλος Ορφέας κατεβαίνει στον Κάτω Κόσμο – Άδη για να σώσει και ζωοποιήσει την αγαπημένη του Ψυχή, την ανθρώπινη ψυχή. Από την υπέροχη μουσική του Ορφέα μαγεύονται τα ζώα γύρω του, όπως οι χριστιανοί θεωρούσαν ότι μαγεύονταν οι έχοντες ζωώδη βίο από τα υπέροχα λόγια του χριστιανικού κηρύγματος. Δίπλα στην Ορφική σκηνή, συνήθως εικονίζονταν και σκηνές κυνηγιού ( venatio ). Και αυτές οι σκηνές απέκτησαν χριστιανικό χαρακτήρα αφού πάμπολλοι χριστιανοί καταδικάστηκαν ...
Διαβάστε περισσότερα

THE “PANAGIARIA” AND THE SEALS OF THE MOTHER OF GOD / ΤΑ «ΠΑΝΑΓΙΑΡΙΑ» ΚΑΙ ΟΙ ΣΦΡΑΓΙΔΕΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Εικόνα
The Monastery of Patmos houses two 15th-century ecclesiastical vessels called “Panagiarion”. These are two carved, gilded and painted hollow parts, joined by a clasp and closed to hold a piece of bread, with the triangular seal of the Mother of God. This seal shows a triangle, flanked by a schematic spear and a sponge, while inside it are inscribed two Greek letters of the name of the Mother of God, Mi below and Theta above ( ΜΘ -Meter Theou-Mother of God). The combination of names and monogram-seals was a favorite habit of the Byzantines. The vessel is carried on festive days after the Liturgy to the Monastery Dining Hall in procession, where a special Service is held after the meal, the “Exaltation of the Virgin Mary”. Unfortunately, this service has not been studied satisfactorily to elucidate its roots and its usefulness. Therefore, its vessels, which are kept in Museums and Monasteries, still remain unexplored. This is a Monastic Service, which, however, in the Slavic countrie...
Διαβάστε περισσότερα

FREE MEDICAL CARE / ΔΩΡΕΑΝ ΙΑΤΡΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ

Εικόνα
  On Mount Nerezi near Skopje, Alexios of the great aristocratic family of the Angels built a church and monastery in honor of Saint Panteleimon. In 1066 the frescoes were finished and the Monastery began to function. On the central shrine of the marble Iconostasis, an elegant Komnenian Saint Panteleimon was painted with lush, tufted hair and refined facial features. The Roman paenula that covers his shoulders is king-like, purple in color with gold edges. His tunic has gold cuffs and a gold royal “maniakin” around his neck. The open box with the medical preparations that he holds in his left hand is also gilded, while with his right he points towards it, as if saying: "come to me and be healed for free." The widespread use of the veneration of the money-free physician saint in antiquity also shows how financially inaccessible medical assistance would have been. + E . G . ------------------------------------------------------------- Στο Όρος Νέρεζι δίπλα στα Σκόπια, ο Α...
Διαβάστε περισσότερα