ΑΡΧΑΙΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΚΑΙ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ / ANCIENT RITES AND CUSTOMS OF THE CHRISTIANS
Οι αρχαίες χριστιανικές λειτουργίες έχουν περισσότερα μέρη που διαβάζονται και πολύ λίγα μέρη που ψάλλονται. Τα ψαλόμενα είναι πάντα απλά κ λιγόλογα, για να μπορούν να συμψάλλουν όλοι μαζί οι συμμετέχοντες. Οι κοινότητες των χριστιανών συνάζονται σε σπίτια και μικρούς ευκτήριους οίκους. Έτσι, οι λειτουργίες των Ιεροσολύμων (η λεγόμενη Αγίου Ιακώβου) της Αλεξάνδρειας (Αγίου Μάρκου), Αποστολικών Διαταγών, κλπ έχουν τεράστιας έκτασης ευχές του λειτουργού με απλές αποκρίσεις του λαού. Όταν η χριστιανική κοινότητα αυξάνεται πληθυσμιακά και πλέον τελεί τις Συνάξεις της σε μεγάλα βασιλικά κτήρια, τις Βασιλικές, δεν είναι εύκολο να ακουστούν όσα διαβάζονται. Γι' αυτό οι νεώτερες λειτουργίες, οι λεγόμενες "Βυζαντινές", του Βασιλείου, του Γρηγορίου Θεολόγου, του Ιωάννη του Χρυσοστόμου κλπ έχουν περισσότερα ψαλόμενα μέρη, που πλέον αναλαμβάνουν ειδικά καταρτισμένοι μουσικά ψάλτες να εκτελέσουν, και σαφώς λιγότερα αναγνώσματα. Αναγκαστικά εφευρίσκεται ο άμβωνας στην μέση των τεράστιων ναών, για να ακούγεται κάπως καλύτερα ο διάκονος. Τώρα πια, λόγω του μεγέθους των κτιρίων και του πλήθους του λαού, μόνο οι δοξολογικές καταλήξεις από τις άλλοτε μεγάλες ιερατικές ευχές μπορούν να ακουστούν από το ιερό Βήμα, και αυτές εκφωνούνται με μέλος. Όταν τον 11ο αιώνα επισκέπτεται την Κωνσταντινούπολη ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων και ζητά βιβλίο με το κείμενο της λειτουργίας του Αγίου Ιακώβου που ήξερε για να λειτουργήσει την Κυριακή, δεν βρίσκεται κάτι τέτοιο σε όλη την Πόλη. Επικράτησε η σύντομη θεία λειτουργία του Χρυσοστόμου.
+Ε. Γ.
------------------------------------------------------------------------
Ancient
Christian liturgies have more parts that are read and very few parts that are
sung. The hymns are always simple and short, so that all the participants can
sing along. The Christian communities meet in houses and small “domes of prayer”.
Thus, the services of Jerusalem (the so-called St. James), Alexandria’s (St.
Mark), service of Apostolic Orders, etc. have a vast extent of reading prayers
of the priest with simple responses of the people. When the Christian community
increases in population and now holds its meetings in large royal buildings,
the Basilicas, it is not easy to hear what is being read. That is why the newer
liturgies, the so-called "Byzantine", of Basil, Gregory the
Theologian, John Chrysostom, etc. have more sung parts, which are now
undertaken by specially trained musical chanters to perform, and clearly fewer
readings. The ambo is necessarily invented in the middle of huge churches, so
that the deacon can be heard a little better. Now, due to the size of the
buildings and the number of people, only the doxological endings from the once
great priestly wishes can be heard from the sacred Altar, and these are
pronounced with a music pattern. When the Patriarch of Jerusalem visited
Constantinople in the 11th century and asked for a book with the text of the
liturgy of Saint James, as he was used to, to celebrate the mass on Sunday,
nothing like this was found in the whole city. Chrysostom's short mass
prevailed.
+E. G.

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου