ΣΤΟΝ ΠΙΚΡΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΡΙΑ / ON THE HARD ROAD TO EXILE
Μια ωραία μινιατούρα του 10ου αιώνα από το «Μηνολόγιο»
του αυτοκράτορα Βασιλείου Β΄ παρουσιάζει τον άγιο Ιωάννη, αρχιεπίσκοπο της Κωνσταντινούπολης
από το 398 και για λιγότερο από τέσσερα χρόνια (που τον ήξεραν όλοι με το
παρωνύμιο «Χρυσόστομος» για τους εντυπωσιακούς του λόγους) να οδηγείται στην
εξορία στην πόλη Κουκουσό (σήμερα Göksun στην Τουρκία), που τότε ήταν πόλη της Ρωμαϊκής
επαρχίας Armenia Secunda.
Η απόσταση από την Κωνσταντινούπολη έως την Κουκουσό είναι περίπου 900
χιλιόμετρα από τον δρόμο για πεζούς. Αν περπατάει κανείς 8 ώρες την ημέρα χρειάζονται
πάνω από 22 ημέρες να φτάσει, ενώ ο Βίος του αναφέρει ότι ο Χρυσόστομος χρειάστηκε
7 μήνες. Ο πάντοτε ασθενικός Ιωάννης θα ήταν φυσικά αδύνατον να περπατήσει,
οπότε σωστά ο ζωγράφος τον βάζει να ιππεύει. Φοράει απλό χιτώνα και μάλλινο
μανδύα των μοναχών, που δένει στο λαιμό και είναι κοντύτερος μπροστά για να
διευκολύνει τις κινήσεις των χεριών. Ο αρχιεπίσκοπος ιππεύει γαϊδουράκι ενώ ο
προπορευόμενος οδηγός άλογο με επίσημη χρυσοστόλιστη σέλα και γκέμια. Ακολουθεί
πεζός βασιλικός άνθρωπος με εντυπωσιακό ένδυμα, κρατώντας ρόπαλο στον ώμο. Η
μεγάλη αντίθετη κλίση που δόθηκε στο ζώο του Ιωάννη που κατεβαίνει τον λόφο σε
σχέση με το άλογο του οδηγού που ανεβαίνει, δηλώνει το απότομο και δύσκολο του δρόμου
έως τον τόπο της εξορίας του.
+Ε. Γ.
-------------------------------------------------------
A fine
10th-century miniature from the “Menologion” (Calendar) of the emperor Basil II
shows St. John, archbishop of Constantinople from 398 and for less than four
years (known to all by the nickname Chrysostom -golden mouth- because of his
impressive speech) to be driven into exile in the city of Kukussus (today
Göksun in Turkey). Then was a city of the Roman province of Armenia Secunda.
The distance from Istanbul to Koukoussos is about 900 km by road for
pedestrians. If one walks 8 hours a day it takes over 22 days to get there,
while his Vita states that Chrysostom took 7 months. The always ailing John
would naturally be unable to walk, so rightly the painter makes him ride. He
wears a simple tunic and a monk's woolen cloak, which ties at the neck and is
shorter in front to facilitate hand movements. The archbishop rides a donkey
while the lead driver is on a horse with a formal gilded saddle and bridle.
Next comes royal footman in impressive attire, holding club on shoulder. The
great opposite inclination given to John's animal descending the hill in
relation to the driver's horse ascending, denotes the steepness and difficulty
of the road to the place of his exile.
+E. G.
-min.jpg)
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου