THE WHITE HORSE OF SAINT GEORGE / ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΑΛΟΓΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ


The 11th-century priest and historian Peter Tundebode of Poitiers, France, followed the army of Raymond of Saint-Gilles during the First Crusade and wrote his eyewitness history in his work “Historia de Hierosolymitano itinere”. Describing the battle for the capture of Antioch (1098) he states that while the Muslim army had wounded and surrounded the Crusaders, a military body of horsemen on white horses suddenly appeared from the mountains to help them, led by St. George as their general and other holy martyrs. The monk Robert in his work "De Gestis Regum Anglorum" also mentions that Saint George, in addition to the white horse, was also seen with a white flag.
Since then, Saint George has been depicted riding a white horse with the white flag and often with the red cross of the Crusaders. In his oldest images, the horse has round spots, like purebred Arabian horses, which were usually ridden only by kings and high-ranking army officials. On the contrary, the Roman Empire was not used to using the cavalry as the main campaign force until then, which is why its holy helpers were not previously depicted in the Eastern churches as mounted, but on foot, usually dressed in the clothes of the "katafraktoi". In some older depictions, George on horseback may be associated with the Akrites, guardians of the Byzantine borders.
Photo A: Fresco, "Saint George and the Dragon", Monastery of Saint George Staro Nagoricane, 1317-18. The horse is Arabian, the flag and shield are white.
Photo B: Arabian horse.
+E. G.
------------------------------------------------------
Ο ιερέας και ιστορικός του 11ου αιώνα Πέτρος Τουντεμπόντ από το Πουατιέ της Γαλλίας ακολούθησε τον στρατό του Ραϋμόνδου του Σαν-Ζιλ κατά την πρώτη Σταυροφορία και έγραψε την μαρτυρία του ως αυτόπτης στο έργο του «Historia de Hierosolymitano itinere». Περιγράφοντας την μάχη για την κατάληψη της Αντιόχειας (1098) αναφέρει ότι ενώ ο μουσουλμανικός στρατός είχε πληγώσει και περικυκλώσει τους Σταυροφόρους, ένα στρατιωτικό σώμα ιππέων με λευκά άλογα εμφανίστηκε ξαφνικά από τα βουνά για να τους βοηθήσει, με επικεφαλής ως στρατηγό τους τον άγιο Γεώργιο και άλλους μάρτυρες αγίους. Ο μοναχός Ρομπέρ στο έργο του «De Gestis Regum Anglorum» αναφέρει επίσης πως ο άγιος Γεώργιος εκτός από το λευκό άλογο εθεάθη να έχει και λευκή σημαία στο κοντάρι του.
Από τότε ξεκινάει να εικονίζεται ο άγιος Γεώργιος έφιππος σε λευκό άλογο με την λευκή σημαία και συχνα με τον κόκκινο σταυρό των Σταυροφόρων. Στις παλαιότερες μάλιστα εικόνες του το άλογο έχει στρογγυλά στίγματα, όπως έχουν τα καθαρόαιμα αραβικά άλογα, που ίππευαν συνήθως μόνο οι βασιλιάδες και οι υψηλά ιστάμενοι αξιωματούχοι. Αντιθέτως, η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία δεν συνήθιζε μέχρι τότε να χρησιμοποιεί το ιππικό σαν κύριο εκστρατευτικό σώμα, γι’ αυτό και δεν εικονίζονταν παλαιότερα στις ανατολικές εκκλησίες ως έφιπποι οι άγιοι βοηθοί της, αλλά πεζοί, ντυμένοι συνήθως με τα ενδύματα των «καταφράκτων». Σε κάποιες παλαιότερες απεικονίσεις ίσως ο έφιππος Γεώργιος να συνδέεται με τους Ακρίτες φύλακες των βυζαντινών συνόρων.
Φωτό A: Fresco, «Άγιος Γεώργιος και ο δράκων», Μονή Αγίου Γεωργίου Staro Nagoricane, 1317-18. Το άλογο είναι αραβικό, η σημαία και η ασπίδα λευκή.
Φωτό Β: Αραβικό άλογο.
+Ε. Γ.


 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΟΡΦΕΑΣ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΟΣ / ORPHEUS AND CHRIST

THE “PANAGIARIA” AND THE SEALS OF THE MOTHER OF GOD / ΤΑ «ΠΑΝΑΓΙΑΡΙΑ» ΚΑΙ ΟΙ ΣΦΡΑΓΙΔΕΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

FREE MEDICAL CARE / ΔΩΡΕΑΝ ΙΑΤΡΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ