SAINT GREGORY PALAMAS AND ELDER GREGORY OF THE KRANIAS / Ο ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΠΑΛΑΜΑΣ ΚΑΙ Ο ΓΕΡΩΝ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΒΑΤΑΣ

 

Blessed elder Gregory from the Kellion of Panagia Krania in Provata of Mount Athos was the living example of simplicity and sweetness. Today, Saint Gregory of Palamas Sunday was celebrated his nameday. In their Kellion, according to tradition, his namesake, future Abbot of Esfimenou Monastery and Archbishop of Thessaloniki, Saint Gregory, stayed for a while. Elder Gregory was born in 1917 in Asia Minor and at the age of 10 he came to Mount Athos with his father and his younger brother, father Kallinikos, who stayed with him as a subordinate of his older brother. He had an innate simplicity and a lot of love for the young monks. Every time he came to see our Elder, he would bring chocolates in his pockets and treat us. "You are young children", he said - we were 18 years old at that time- "you like these things".

Once my Elder told me and I called him on the telephone for some reason. He was alone, the other two fathers missing. "What are you doing, father?" I asked with the usual question. “Hey, what should I do? I'm sitting here now that the other fathers are gone and I'm looking at what things we have to give away! He did not like to have unnecessary things, but even went so far as to give away double ones. He did not even let candlesticks be a pair in their Kellion.

One afternoon we went to visit them unannounced. At the time we entered the Kellion, they were celebrating Saturday Vespers. They chanted the Apostiques (that means, it took less than 10 minutes for the Vespers to end). As soon as they saw us, they closed the books. "Let's go for a sweet! Kallinikos, prepare coffee" shouted father Gregory. "But, Elder," we said, "finish Vespers first." "It doesn't matter, God is waiting for us, the books will be here and later, first we must see the guests," said the kind Elder. Do you understand now what he did? He left from the prayer, for the sake of the guests. I think this is one of the biggest lessons I learned on Mt. Athos.

I am sure that today he is celebrating with his beloved Saint Gregory in heaven. Maybe he'll sing those slow music lessons he used to love. The "Glory to Father" of the Apostiques "Your quick language" written by Khurmouzius....

In the photos Fr Gregory Kranias and Saint Gregory Palamas, fresco from the Monastery of Vlatadon in Thessaloniki, about 10 years after the saint's death (1359).

+E. G.

-----------------------------------------------

Ο μακαρίτης ο παπαΓρηγόρης από το Κελλί της Παναγίας Κρανιά στην Προβάτα του Αγίου Όρους ήταν το ζωντανό παράδειγμα της απλότητας και γλυκύτητας. Σαν σήμερα, Κυριακή του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά εόρταζε. Στο Κελλί τους, σύμφωνα με την παράδοση, έμεινε για ένα διάστημα ο συνώνυμός του, μελλοντικός Ηγούμενος του Εσφιγμένου και Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης άγιος Γρηγόριος. Ο παπαΓρηγόρης γεννήθηκε το 1917 στην Μικρά Ασία και σε ηλικία 10 ετών ήρθε στο Άγιον Όρος με τον πατέρα του και τον μικρότερο αδελφό του, τον π. Καλλίνικο, ο οποίος έμεινε μαζί του ως υποτακτικός του μεγάλου αδελφού. Είχε μια έμφυτη απλότητα και πολλή αγάπη στους νέους μοναχούς. Κάθε φορά που ερχόταν να δει τον Γέροντά μας, έφερνε στις τσέπες του σοκολάτες και μας κέρναγε. «Εσείς είστε μικρά παιδιά», έλεγε -18 χρονών τότε και εμείς- «σας αρέσουν αυτά τα πράγματα».

Μια φορά μ’ είπε ο Γέροντας και τον πήρα τηλέφωνο για κάποια δουλειά. Ήταν μόνος του, οι άλλοι δύο πατέρες της Συνοδίας του έλειπαν. «Τί κάνετε, Γέροντα;» ρώτησα με την συνηθισμένη ερώτηση. «Ε, τί να κάνω; Κάθομαι εδώ τώρα που λείπουν οι άλλοι πατέρες και κοιτάω τί πράγματα έχουμε παραπανίσια να τα χαρίσω»! Δεν του άρεσε να έχουν περιττά πράγματα, αλλά έφτασε να χαρίζει ακόμη και τα διπλά. Δεν άφησε ούτε κηροπήγια να είναι δύο στο Κελλί τους.

Ένα απόγευμα πήγαμε να τους επισκεφθούμε απροειδοποίητα. Εκείνη την ώρα που μπήκαμε στο Κελλί τους διάβαζαν Εσπερινό του Σαββάτου. Έψελναν τα Απόστιχα (ήθελε δηλαδή για να τελειώσει η ακολουθία λιγότερο από 10 λεπτά). Μόλις μας είδαν, κλείσαν τα βιβλία. «Πάμε να σας κεράσουμε! Καλλίνικε, κάνε καφέ» φώναξε ο παπαΓρηγόρης. «Μα, Γέροντα», είπαμε εμείς, «τελειώστε τον Εσπερινό πρώτα». «Δεν πειράζει, ο Θεός μας περιμένει, τα βιβλία εδώ θα είναι και αργότερα, πρώτα θα δούμε τους φιλοξενούμενους», είπε ο καλοκάγαθος Γέροντας. Καταλαβαίνετε τώρα τί έκανε; Άφησε στη μέση την προσευχή, χάριν των αδελφών. Νομίζω αυτό είναι από τα μεγαλύτερα μαθήματα που πήρα στο Όρος.

Είμαι σίγουρος ότι σήμερα πανηγυρίζει με τον αγαπημένο του άγιο Γρηγόριο στον ουρανό. Ίσως να του ψάλλει εκείνα τα αργά μουσικά μαθήματα που του άρεσαν. Το «Δόξα» των Αποστίχων «Η γρήγορος γλώσσα σου» από τον Χουρμούζιο…..

Στις φωτογραφίες ο π. Γρηγόριος Κρανιάς και ο άγιος Γρηγόριος Παλαμάς, τοιχογραφία από την Μονή Βλατάδων Θεσσαλονίκης, 10 περίπου χρόνια μετά τον θάνατο του αγίου (1359).

+Ε. Γ.