A ROSE CONQUERS DEATH / ΕΝΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ ΝΙΚΑΕΙ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ
According to the ancient Greek poet Pindar of
the 5th century BC, roses grow on the Elysian Fields, the abode of Heroes and
the Righteous in the afterlife.
Athletes and newlyweds were welcomed in ancient
times with the so-called "phyllovolia", the throwing of rose petals.
For our ancestors the blood of the Heroes that
fell on the earth, such as Adonis and Attis, turned into roses.
The use of roses in funeral wreaths from
ancient times (to the present day) named their Roman holiday season in May and
June as “Rosalia”. The alternative name of the Ecclesiastical period of 50 days
after Easter as "Triodion of Roses" is interesting. In several parts
of Greece to this day they call the Saturday before Pentecost, that is known as
Sabbath of the dead, as "Rousalia". In Latin, the feast of Pentecost
is also called Festa Rosalia, while to this day in Naples, Italy, it is called
Pasca rusata.
A fine fresco of a maenad lovingly holding in
her arms a small Cupid, who is offering a rose with his right hand, has been
preserved in Pompeii. Observing this representation, it is impossible not to
come to mind the troparion from the Canon of the Akathist Hymn, a work of the
9th century AD, in which Christ is presented as an all-living rose planted by
his Mother.
The not too old depiction of the Virgin Mary
with the infant Christ in her arms, holding a rose, is also related. It is
inscribed as “Rose that never withers”, i.e. the Rose that does not die, it
conquers death.
+E. G.
------------------------------------------------------------------
Σύμφωνα με τον αρχαίο Έλληνα ποιητή
Πίνδαρο του 5ου αιώνα π. Χ., τα τριαντάφυλλα φύονται στα Ηλύσια
Πεδία, στην κατοικία των Ηρώων και των Δικαίων στην μετά θάνατον ζωή.
Με την λεγόμενη «φυλλοβολίαν», την
ρίψη ροδοπετάλων, υποδέχονταν τους αθλητές και τα νεόνυμφα ζευγάρια στην
αρχαιότητα.
Για τους προγόνους μας το αίμα
των Ηρώων που έπεφτε στην γη, όπως του Αδώνιδος και του Άττι, μετατρέπονταν σε
τριαντάφυλλα.
Η χρήση των τριαντάφυλλων σε
νεκρικά στεφάνια από τα αρχαία χρόνια (μέχρι σήμερα) ονοματοδότησε την Ρωμαϊκή εορταστική
τους περίοδο τον Μάιο και Ιούνιο ως Rosalia. Ενδιαφέρον παρουσιάζει η εναλλακτική ονομασία της Εκκλησιαστικής
περιόδου των 50 ημερών μετά το Πάσχα ως «Τριώδιον των Ρόδων». Σε αρκετά μέρη της
Ελλάδας μέχρι σήμερα ονομάζουν το Ψυχοσάββατο πριν την Πεντηκοστή ως «Ρουσάλια».
Στα λατινικά η εορτή της Πεντηκοστής ονομάζεται και Festa Rosalia, ενώ μέχρι
σήμερα στην Νάπολη της Ιταλίας την λένε Pasca rusata.
Στην Πομπηία σώθηκε μια ωραία
τοιχογραφία μιας μαινάδας που κρατά στοργικά στην αγκαλιά της έναν μικρό Ερωτιδέα,
ο οποίος προτείνει με το δεξί του χέρι ένα τριαντάφυλλο. Παρατηρώντας την
παράσταση αυτήν, δεν είναι δυνατόν να μην έρθει στο νου μας το τροπάριο από τον
Κανόνα του Ακαθίστου Ύμνου, έργο του 9ου αιώνα μ.Χ., στο οποίο ο
Χριστός παρουσιάζεται σαν αμάραντο ρόδο που το βλάστησε η Μητέρα του.
Σχετική είναι και η όχι πολύ
παλαιά απεικόνιση της Παναγίας με τον μικρό Χριστό στην αγκαλιά, η οποία κρατά
ένα τριαντάφυλλο. Επιγράφεται ως «Ρόδον το Αμάραντον», δηλαδή το Τριαντάφυλλο
που δεν πεθαίνει, είναι αμάραντο, νικά τον θάνατο.
+Ε. Γ.


Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου