THE GATE OF "APROITON" IN THESSALONIKI / Η ΠΥΛΗ ΤΩΝ «ΑΠΡΟΪΤΩΝ» ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

 

Monk David, originally from Mesopotamia, was an ascet in the middle of the 6th century in the Monastery of Aproiton in Thessaloniki. He stayed for three consecutive years on a tree, an almond tree. Then he lived in a small room next to the Monastery.

"Aproitos" according to the dictionaries of Suidas and Hesychius means "enclosed". The Monastery seems to have named its neighbor small gate of Aproiton, according to archaeologists. Or did the opposite happen? Could the gate be so named by the shut-in-lived monks. But it could also be called the small gate of the shut in citizens of Thessalonica. When the city was besieged by enemies, the small gate may have offered an easy exit for trapped citizens to send messengers for help. Today, the location of the Monastery is not known, nor of the gate of the Aproiton.

Characteristic, however, for the life of Saint David is the verse of the Synaxarium of June 26, his feast day: " Ἕκτῃ ἐξεπέρησε πύλας βίου εἰκάδι Δαυΐδ " (on the twenty-sixth, David passed through the gates of life).

In the first photo, a marble (endless) icon of Saint David of Thessaloniki, a work probably of the late 13th century, today in the Museum of Byzantine Culture of Thessaloniki.

In the second photo, the saint on the almond tree, 14th century fresco, Monastery of Chora.

+E. G.

--------------------------------------------------------------------------------

Ο καταγόμενος από την Μεσοποταμία Μοναχός Δαυίδ ασκήτεψε στα μέσα του 6ου αιώνα στην Μονή των Απροΐτων της Θεσσαλονίκης. Έμεινε επί τρία συνεχή χρόνια πάνω σε ένα δένδρο, μια αμυγδαλιά. Κατόπιν ασκήθηκε σε ένα Κελλί δίπλα στην Μονή.

«Απρόιτος» σύμφωνα με τα λεξικά του Σουΐδα και του Ησυχίου είναι ο «έγκλειστος». Η Μονή του Οσίου φαίνεται ότι ονομάτισε την πλησίον της μικρή πύλη των Απροΐτων σύμφωνα με τους αρχαιολόγους. Ή μήπως συνέβη το αντίθετο; Θα μπορούσε η πύλη να ονομασθεί έτσι από τους έγκλειστους-απρόιτους μοναχούς. Θα μπορούσε όμως και «το πυλίδιον» να ονομαζόταν των Απροΐτων Θεσσαλονικέων. Όταν πολιορκούσαν την πόλη εχθροί, το μικρό «πυλίδιον» μπορεί να προσέφερε εύκολη έξοδο στους έγκλειστους «απρόιτους» πολίτες να στείλουν αγγελιοφόρους για βοήθεια. Σήμερα δεν είναι γνωστή η θέση της Μονής, ούτε της πύλης των Απροΐτων.

Χαρακτηριστικός πάντως για την ζωή του οσίου Δαυίδ είναι ο στίχος του Συναξαρίου της 26ης Ιουνίου, ημέρας εορτής του: «Ἕκτῃ ἐξεπέρησε πύλας βίου εἰκάδι Δαυΐδ» (την εικοστή έκτη πέρασε τις πύλες της ζωής ο Δαυίδ).

Στην Α΄ φωτογραφία μαρμάρινη (ατελείωτη) εικόνα του Οσίου Δαυίδ της Θεσσαλονίκης, έργο μάλλον του ύστερου 13ου αιώνα, σήμερα στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού της Θεσσαλονίκης.

Στην Β΄ φωτογραφία ο όσιος στην αμυγδαλιά, τοιχογραφία του 14ου αιώνα, Μονή της Χώρας.

+Ε. Γ.



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΟΡΦΕΑΣ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΟΣ / ORPHEUS AND CHRIST

THE “PANAGIARIA” AND THE SEALS OF THE MOTHER OF GOD / ΤΑ «ΠΑΝΑΓΙΑΡΙΑ» ΚΑΙ ΟΙ ΣΦΡΑΓΙΔΕΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

FREE MEDICAL CARE / ΔΩΡΕΑΝ ΙΑΤΡΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ